Í ljósi þess að mikil óvissa ríkir þessa dagana um lögmæti þess að tengja lán í íslenskum krónum við erlenda gjaldmiðla, samanber dóm héraðsdóms Reykjavíkur, vilja Neytendasamtökin koma eftirfarandi á framfæri varðandi notkun „fyrirvara“ við greiðslu afborgana. Það getur styrkt rétt lántaka að gera fyrirvara um endurgreiðslu ofgreidds fjár þegar hann telur sig þurfa að greiða  meira en honum ber.  Svo fyrirvarinn verði gildur þarf hann að vera skýr og greinilegur.

Undanfarið hafa margir lántakar skilmálabreytt lánum sínum, fengið frystingu, greiðslujöfnun eða höfuðstólslækkun gegn því að breyta  láni í erlendri mynt yfir í íslenskar krónur. Einnig eru dæmi um að fólk muni greiða upp gengistryggð bílalán áður en niðurstaða Hæstaréttar liggur fyrir og þá er spurning hvort hægt sé að gera kröfu um endurgreiðslu verði endanleg niðurstaða dómstóla sú að gengistryggð lán séu ólögleg.  Fólki sem hyggst skilmálabreyta lánum eða sér fram á að greiða þau upp innan skamms er þvi ráðlagt að gera fyrirvara þegar afborganir eru greiddar.  Til að auðvelda sönnun er nauðsynlegt að tilkynna lánveitanda um fyrirvarann með skriflegum hætti, t.d. með tölvupósti eða bréflega, ásamt því að bæta fyrirvaranum á greiðsluseðilinn. Orðalag fyrirvarans gæti verið á þessa leið: Greitt með fyrirvara um lögmæti lánsins.
 
Þar sem Hæstiréttur hefur ekki skorið úr um ólögmæti gengistryggðra lána verður að teljast mjög varhugavert að hætta að greiða af slíkum lánum að svo stöddu. Þegar skuldari heldur eftir eigin greiðslu, þótt ekki sé nema að hluta, er slíkt á hans eigin ábyrgð og getur leitt til aukins innheimtu- og vanskilakostnaðar fari svo að Hæstiréttur snúi við niðurstöðu héraðsdóms. Rétt er að ítreka að þetta mál snýst um tiltekinn samning eins lánveitanda og þarf ekki að gefa fordæmi fyrir aðra samninga.